Η σελίδα δημιουργήθηκε στις 8/8/2000, έναν χρόνο μετά την διαρκή ενασχόλησή μου με το canyoning, έχοντας σκοπό να μεταδίδει πληροφορίες σχετικά με τα φαράγγια και τα δρώμενα. Σήμερα σ’ αυτή τη σελίδα θα βρείτε ένα αξιόλογο αρχείο με τις εργασίες μου και όχι μόνο, τις δημοσιεύσεις για τα φαράγγια και τις περιοχές τους, θέματα ασφάλειας, εξοπλισμούς, αρχείο όλων των Ελληνικών φαραγγιών, αρχείο όλων των φαραγγιών που επιμελήθηκα την εξερεύνηση τους, αρχείο της ακαδημίας φαραγγιών, προτάσεις για δραστηριότητες, δημοσιεύσεις και νέα από την Ευρώπη και όλο τον κόσμο.

Γιώργος Ανδρέου

Όλυμπος το 1990

Mountain bike το 1991

Σχετικά

Γεννημένος το 1968 στην Ελασσόνα στις παρυφές του Ολύμπου και κάτοικος της πόλης του Βόλου από το 1978. Συμμετέχω ενεργά από το 1985 σε αρκετά αθλήματα βουνού, ορειβασία, αναρρίχηση, mountain bike, σπηλαιολογία, μοτοαλπινισμό κι από το 1996 και στις καταβάσεις φαραγγιών, έχοντας φθάσει σήμερα να έχω επαφή με το βουνό και τα φαράγγια 120 περίπου ημέρες το χρόνο. Κατέχω τρεις Ευρωπαϊκές πιστοποιήσεις και μια Ελληνική, ενώ ξεκίνησα εντελώς τυχαία από πολύ καιρό να γράφω την δική μου ιστορία στο χώρο του canyoning. Το ιστορικό και η φήμη μου συμβαδίζουν με την εξερεύνηση των περισσοτέρων Ελληνικών φαραγγιών. Μεγάλο μέρος της δουλειάς και των εργασιών μου, δημοσιεύεται διαρκώς σε περιοδικά του χώρου, αλλά και σε αφιερώματα του Ελληνικού και ξένου τύπου.

Μετέωρα το 1995

Το πρώτο μου φαράγγι το 1996

Πρωτάθλημα Trial το 1995

Πήλιο το 1997

Έγραψα 2 βιβλία-οδηγούς των Ελληνικών φαραγγιών. Το πρώτο βιβλίο εκδόθηκε το 2007 και αναφέρεται σε φαράγγια της κεντρικής Ελλάδας και το δεύτερο το 2008 και αναφέρεται στα φαράγγια της Σαμοθράκης. Στις εργασίες του βιβλίου της Σαμοθράκης, συμμετείχαν και μέλη του ΕΣΕΦ.

Ξεκίνησα να ασκώ την ιδιότητα του οδηγού canyoning από το 1999, όπου τα εξερευνημένα φαράγγια που συνάντησα εκείνη την εποχή ήταν ελάχιστα. Κατέχω την ιδιότητα του εκπαιδευτή από το 2003, ιδρύοντας τον ΕΣΕΦ και χτίζοντας την Ελληνική σχολή καταβάσεων φαραγγιών με σκοπό την πανελλαδική ανάπτυξη του σπορ.

Η πρώτη εξερεύνηση το 1999

Σχολή το 2005

Κοιτάζοντας γύρω διαπιστώνω συνεχώς ότι οι περισσότεροι ενεργοί αθλητές και επαγγελματίες στον χώρο του canyoning, πήραν τις βάσεις από εκπαιδευτικά μου προγράμματα, ή από εκπαιδευτές που προέρχονται από τις σχολές μου. Πολλές ομάδες κινούνται συνεχώς σε διαδρομές φαραγγιών ανά την Ελλάδα, όπου είχα την τιμή να οργανώσω την εξερεύνηση τους. Δικαίως αισθάνομαι μεγάλη ηθική ικανοποίηση για την εισφορά μου στην ανάπτυξη του canyoning στην Ελλάδα.

Σχολή το 2005

Σχολή το 2011

Το 2003 έλαβα την πρώτη βράβευση για το εξερευνητικό έργο, από τον δήμο Αλμυρού για την εξερεύνηση και την προβολή των φαραγγιών της Όθρυος. Τον Μάρτιο του 2007 στα πλαίσια πανευρωπαϊκής συνάντησης που διοργάνωσα με τον ΕΣΕΦ στη Λαμία, βραβεύτηκα από την Γαλλική σχολή EFC, για την προσφορά και το έργο μου.

Είχα την τιμή και την τύχη με την στήριξη της ομάδα μου, να εξερευνήσω μέχρι σήμερα 129 φαράγγια όπου μέσα σ αυτά ανήκουν τα δημοφιλέστερα αλλά και τα δυσκολότερα στην Ελλάδα: Γοργοπόταμος (2000), Καμαριώτης (2000), Ροσκά (2006), Χα (2002), Άρβη (2002), Πορτέλα (2004), τα φαράγγια της Σαμοθράκης (2002-2007), το Μέγα ρέμα (2008), 29 φαράγγια της Ηπείρου (2007-2018), Πύλη παραδείσου (2011) και πολλά ακόμη. Παράλληλα σε άλλες διαδρομές όπου προϋπήρχαν αγκύρια, έβαλα το λιθαράκι μου εκεί που χρειαζόταν.

Αρμάτωμα στο Τσιγγενόρεμα στην Όθρη το 2000

Το πρώτο αρμάτωμα στο Γοργοπόταμο το 2000

Η εξερεύνηση

Ως ενεργός αθλητής στην αναρρίχηση κι έχοντας ήδη όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό αρματώματος, δράπανο, αγκύρια, κλπ, από το 1999 εστίασα προς τα ανεξερεύνητα φαράγγια. Το πάθος της εξερεύνησης κυριολεκτικά με είχε κυριεύσει. Το canyoning το λάτρεψα ακόμα περισσότερο, γιατί άρχισε να μου προσφέρει πρωτόγνωρα συναισθήματα κι εκκρίσεις αδρεναλίνης, σε συνδυασμό με την εξερεύνηση των άγνωστων φαραγγιών. Ένα από τα στοιχεία του χαρακτήρα μου είναι να κινούμαι με ταχύτητα κι ασφάλεια, να μελετάω και να οργανώνω αρκετά οτιδήποτε πριν το ξεκινήσω και να μην κάνω ποτέ πίσω βρίσκοντας πάντα λύσεις.

Κρήτη 2005

Παρνασσός 2006

Έτσι βρέθηκα μέσα στον παρθένο κόσμο των Ελληνικών φαραγγιών οργανώνοντας εκστρατείες κι αποστολές σε όλη την Ελλάδα, δημιουργώντας πυρήνες σε κάθε περιοχή. Τον πρώτο καιρό επειδή το αθλητικό canyoning δεν προϋπήρχε στην Ελλάδα, αρκετές φορές το επίπεδο των ομάδων στις εξερευνητικές αποστολές, ήταν απελπιστικά χαμηλό. Αυτό με έκανε να επιστρατεύσω αρκετά αντανακλαστικά κι εγρήγορση, σε ότι έπραττα κι επιχειρούσα. Αρκετές φορές διοργάνωσα εξερευνητικές αποστολές καλώντας φίλους συναθλητές από διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες για να στελεχώσουν την ομάδα.

Ροδόκαλος Οίτης 2006

Ήπειρος 2009

Τελειώνοντας τη σχολή οδηγών της CAF FFCAM τον Μάιο του 1999 με τον καλύτερο εκπαιδευτή στον χώρο, τον Gola Olivier, βρέθηκα μόνος με τα φαράγγια να με περιμένουν. Μόνος γιατί το canyoning είναι ομαδικό σπορ και μαζί με τους άλλους τέσσερεις απόφοιτους της ίδιας σχολής δεν ήμασταν αρκετοί για να κινούμαστε ως ομάδα. Έτσι έπρεπε με κάθε τρόπο αν ήθελα να συνεχίσω να κάνω το σπορ που αγάπησα, να μυήσω περισσότερους, φτιάχνοντας με το καιρό μια ικανή ομάδα τεχνικά καταρτισμένη. Με ιδιαίτερη δυσκολία, τύχη κι επιμονή, το κατάφερα!

Απόφοιτος της πρώτης Γαλλικής σχολής που έγινε στην Ελλάδα το 1999.

Στη σχολή του 1999 με δάσκαλο τον Olivier Gola

Το 2003 τα αποτελέσματα άρχισαν να είναι εντυπωσιακά με την διοργάνωση σχολών μέσω των σπηλαιολογικών κι ορειβατικών συλλόγων, ανά την Ελλάδα. Το 2006 και 2008 με πρωτοβουλία μου, διοργανώθηκαν οι πρώτες Γαλλικές σχολές στην Ελλάδα για την στελέχωση και την ανάπτυξη του Ελληνικού canyoning. Έκτοτε άρχισε να αναπτύσσεται πιο δυναμικά το canyoning σε διάφορες περιοχές στην Ελλάδα. Το 2003 οι διαδρομές canyoning στη χώρα μας ήταν 50, το 2008 ήταν 90 και σήμερα είναι πάνω από 200.

Σχολή στην Όθρη το 2010

Σχολή στην Όθρη το 2011

Το 2003 ίδρυσα με την στήριξη της τότε ομάδας, έναν σύλλογο Canyoning με πανελλαδική εμβέλεια, τον ΕΣΕΦ. Ο ΕΣΕΦ εντάσσεται στην ΣΟΕ, με σκοπό τη διάδοση του canyoning μέσω των μελών της. Μετά λύπης σχεδόν αμέσως, διαπιστώνω ότι η ΣΟΕ από την ίδρυση της δεν ήταν ισχυρή και ήταν πάντα μια ομοσπονδία που κινούταν με πατερίτσες. Αυτό φάνηκε στην πορεία, όπου μετά το 2008 δημιουργείται μια σοβαρή οργανωτική κρίση ασυμβατότητας μεταξύ των λιγοστών συλλόγων της, με αποτέλεσμα να φρενάρει τους ρυθμούς εξέλιξης του canyoning. Αυτή η κρίση συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, με αποτέλεσμα η ΣΟΕ να έχει χάσει τον ρόλο που προσπάθησε να αναλάβει. Ο ΕΣΕΦ, αποχώρησε από την μη παραγωγική και ανύπαρκτη ΣΟΕ και το 2018 παρέδωσε την σκυτάλη του στην Hellas canyon academy ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ όπου παράγει κοινωνικό έργο με κύριο σκοπό την εκπαίδευση, τις εξερευνήσεις και τις καταβάσεις φαραγγιών.

Σχολή στην Ήπειρο το 2012

Σεμινάρια στο Βελβεντό το 2015

Από το 2017 ανέλαβα την εκπαιδευτική κατάρτιση σχεδόν όλων των ΕΜΑΚ, μέσω προγραμμάτων των ΚΕΚ ΟΑΕΔ που γίνονται για τους επαγγελματίες διασώστες για τη διάσωση κι απεγκλωβισμό από τα φαράγγια.

Σχολή στην 7η ΕΜΑΚ το 2017

Σχολή στην 4η ΕΜΑΚ το 2017

Ύστερα από 20 και πλέον χρόνια διαρκούς ερωτικής επαφής με το κόσμο των φαραγγιών, αγαπάω τη δουλειά μου γιατί το canyoning δεν είναι μόνο η δουλειά μου, αλλά είναι και τρόπος ζωής. Η κούραση είναι μεγάλη, αλλά γλυκιά! Η ευθύνη της διοργάνωσης με κοπιάζει ακόμα περισσότερο. Οι γνώσεις και η πολύτιμη εμπειρία σε διαφορετικά πράγματα όλα αυτά τα χρόνια, μου δίνουν σιγουριά κι αυτοπεποίθηση, την οποία καταφέρνω να μεταδίδω στην ομάδα και τα στελέχη. Στόχος είναι όλοι μέσα από τα προγράμματα να αγαπήσουν ακόμα περισσότερο τη φύση, το βουνό, την ορειβασία, το canyoning και να γίνουν πιο ομαδικοί και πιο ενεργοί.

Ευχαριστώ όλους εσάς που στηρίξατε και στηρίζετε το έργο μου

Με τον αείμνηστο Jacques Cohen. Ο πατέρας μου στο canyoning.

Εκτιμώ κι ευχαριστώ όλους όσους ακολουθούν κι εμπιστεύονται το έργο μου και ειδικά τα στελέχη της ομάδας. Τα προγράμματα είναι οι ιδέες μας, τα όνειρά μας, τα οράματά μας και η συντροφικότητα μας. Ο απολογισμός είναι το χαμόγελο της κούρασης, η φθορά των εξοπλισμών μας, η εμπειρία μας, η γνώση μας, η ασφάλεια μας.

Με τον γιο μου Λαέρτη το 2011

Με τον γιο μου Ορφέα το 2012

Ο κόσμος των φαραγγιών είναι μοναδικός γιατί είναι ζωντανός. Κινείται, γιατί το νερό είναι η ενέργεια που του αλλάζει συνεχώς πρόσωπα. Δεν είναι ποτέ το ίδιο! Κι όταν θελήσει να γίνει σαν πρώτα, δεν τα καταφέρνει, αλλά τα κάνει χειρότερα. Κι έπειτα πεισμώνει και βρυχάται και μόλις χαλαρώσει κι ηρεμήσει, εμείς οι άνθρωποι ζυγώνουμε για δούμε. Μέσα μας όμως ξέρουμε πως το θεριό κοιμάται και χαιρόμαστε γιατί νοιώθουμε την ανάσα του που μας δίνει λίγο από την ενέργειά του. Γι’ αυτό πάμε. Για να δούμε και να νοιώσουμε αυτό το διαφορετικό. Καμιά φορά όμως φεύγουμε κι έχουμε πάρει τόσα πολλά χωρίς να αφήσουμε τίποτα. Και το ξέρουμε πως άμα αγριέψει θα μας πάρει ότι θέλει. Και κάνουμε τάχα πως δεν το σκεφτήκαμε κι ελπίζουμε πως δεν θα θυμώσει. Δεν είναι φίλος, είναι θεός. Και ο θεός θέλει να τον πιστέψεις, να τον σεβαστείς, να του τάξεις!

Γιώργος Ανδρέου