Φαράγγι Ξενιόρεμα. Περιοδικό ΚΟΡΦΕΣ-206

Φαράγγι Ξενιόρεμα.

Το φαράγγι Τσιγγενόρεμα ή αλλιώς Ξενιόρεμα βρίσκεται στο βουνό της Όθρυος. Είναι το φυσικό σύνορο της περιοχής της Βρύναινας με την Άνω Μονή Ξενιάς, εξου και το όνομα Ξενιόρεμα. Στο τέλος του φαραγγιού και δίπλα στο δρόμο που οδηγεί στο μοναστήρι είναι κτισμένο και το πέτρινο τοξωτό γεφύρι, στηριγμένο πάνω σε βράχους στις δύο όχθες του χειμάρρου, το οποίο άντεξε σε κάποια μεγάλη πλημμύρα αν και η στάθμη του νερού ξεπέρασε το ύψος του.

Η ασφάλιση έγινε το 1999 από τον γράφων, τον Γιώργο Ευθυμίου και τον Νίκο Κοντάκη.

Αρθρογραφία, φωτογραφίες: Γιώργος Ανδρέου. Περιοδικό »Κορφές» No 206-Νοέμβριος 2010

Η Όθρυς, το βουνό των Τιτάνων, υψώνεται στη Ν.Δ. πλευρά της Μαγνησίας, η κορυφογραμμή της οποίας τη χωρίζει από τη Φθιώτιδα.

Αρκετοί οικισμοί (Ανάβρα, Κοκκωτοί, Κωφοί, Βρύναινα, Άγιος Ιωάννης) είναι χτισμένοι κατά μήκος της οροσειράς, ενώ η πόλη του Αλμυρού του Ν. Μαγνησίας απέχει από τις πλαγιές του όρους 15 χλμ. Αναφορικά με την ονομασία «Όθρυς», στη δημοτική γλώσσα η λέξη αυτή καθώς και το επίθετο «Οθρυόεν» σημαίνουν το τραχύ, το δασωμένο, το απόκρημνο μέρος. Σαν σύνολο το βουνό αυτό αποτελεί έναν όγκο ορεινό, «οθρυόεντα» (απόκρημνο) με πολλές πτυχώσεις και κορυφές, με ψηλότερη αυτή του Γερακοβουνίου, με υψόμετρο 1726 μέτρα.

Σύμφωνα με τη μυθολογική εκδοχή, σ’ αυτό το βουνό μετά την τιτανομαχία ο Δίας, η ύψιστη θεότητα του αρχαιοελληνικού πανθέου,  ανέθεσε στην νύμφη Οθρυΐδα (Οθρηΐδα) τη βοσκή των κοπαδιών του που αποτελούνταν από βόδια. Έτσι το βουνό πήρε το όνομά του απ’ τη νύμφη.

Εκεί λοιπόν, σε αυτό το μυθικό και ιστορικό βουνό βρίσκεται το φαράγγι Τσιγγενόρεμα, ένα φαράγγι που αποτελεί, όπως είχε πει κάποιος που πρώτη φορά το διέσχισε μαζί μου, «ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα φαραγγιού»! Και αυτό ακριβώς είναι. Μια πανέμορφη και στενή σχισμή, τόσο στενή που σε κάποια σημεία μπορείς να ακουμπήσεις με τα δυο σου χέρια τα πανύψηλα και εντυπωσιακά τοιχώματα. Τα τοιχώματα άλλοτε δημιουργούν διάφορες όμορφες κοιλότητες και σχεδιασμούς και άλλοτε είναι κάθετα και απόκρημνα. Στο κοίταγμά τους προκαλούν δέος, αλλά προξενούν και αυτό το γνωστό συναίσθημα, που σίγουρα όλοι αυτοί που έρχονται συχνά σε επαφή με την φύση έχουν βιώσει, την αίσθηση του πόσο μικρός είσαι απέναντι στο μεγαλείο της. Όταν βρίσκεσαι λοιπόν μέσα στο φαράγγι αυτό, το μόνο που μπορείς να αισθανθείς,  είναι σεβασμό για την φύση.

Τα νερά του ρέουν άοκνα, ιδιαίτερα την άνοιξη, και δημιουργούν φυσικές βάθρες και κολύμπες.

Το φαράγγι χωρίζεται σε δυο μέρη. Τα ραπέλ του είναι 34. για το πρώτο μέρος 24 και για το δεύτερο 14. Τα περισσότερα είναι της τάξεως των 5-10 μέτρων και κάποια από αυτά μπορούν να γίνουν και τζαμπ, λαμβάνοντας φυσικά τα απαραίτητα μέτρα.

Τα μεγαλύτερα ραπέλ είναι τρία των 20 μέτρων πανέμορφα και τα τρία και αποτελούν μια φοβερή οφθαλμαπάτη στο γυμνό μάτι. Ο ένας εικοσάρης καταρράκτης βρίσκεται στο πρώτο μέρος και οι άλλοι στο δεύτερο μέρος. Καθώς βρίσκεσαι επάνω στο ρελέ και κοιτάζεις τα τοιχώματα στη συνέχεια του φαραγγιού, τα οποία είναι πολύ ψηλά, αυτόματα εξισώνεις το ύψος του σημείου στο οποίο βρίσκεσαι με τα απέναντι τοιχώματα.Για την πρόσβαση είτε στο πρώτο μέρος του φαραγγιού είτε στο δεύτερο είναι απαραίτητο αυτοκίνητο 4Χ4. Από την πόλη του Αλμυρού κατευθυνόμαστε προς το χωριό Νέος Πλάτανος και από κει προς το χωριό Κοκκωτοί. Μόλις φτάσουμε στους Κοκκωτούς, περνάμε την πλατεία και την εκκλησία και μετά συναντάμε μια βρύση και έναν μεγάλο πλάτανο. Δίπλα στην βρύση υπάρχει ένας αγροτικός δρόμος, τον ακολουθούμε και μετά από 3,6 χιλ. στρίβουμε σε κατηφορικό δρόμο. 100 μέτρα μετά από ένα ποιμνιοστάσιο στρίβουμε δεξιά και ο δρόμος μας βγάζει σε ένα μικρό λιβάδι. Εκεί αφήνουμε ένα από τα αυτοκίνητα μας. Αυτός ο δρόμος χωρίζει και το φαράγγι σε δυο μέρη. Αυτό το σημείο αποτελεί έξοδο για το Α μέρος και είσοδο για το Β μέρος. Η έξοδος για το Β μέρος είναι στο γεφυράκι κάτω από την Μονή Άνω Ξενίας. Για την είσοδο του φαραγγιού, επιστρέφουμε πίσω από το δρόμο που πήραμε και όταν βγούμε στον χωματόδρομο που πήραμε από τους Κοκκωτούς στρίβουμε αριστερά. Μετά από 4 χιλ. φτάνουμε σε ένα λιβάδι κι ένα σταυροδρόμι κι εκεί αφήνουμε το άλλο αυτοκίνητο. Περπατάμε στον απέναντι κατηφορικό δρόμο προς νεροσπηλιά και στην πρώτη στροφή που κάνει πάμε αριστερά μέσα στο ελατόδασος. Εκεί βρίσκουμε και το μονοπάτι που μας οδηγεί στο φαράγγι σε περίπου 30 λεπτά. Το συνολικό μήκος του μαζί με την πεζοπορία στην αρχή και το τέλος είναι 6χλμ. (3+3). Η διάρκεια της κατάβασής του είναι περίπου 7 ώρες (3,5+3,5). Και το περπάτημα στο τέλος του είναι καμιά ωρίτσα. Με ένα 50άρι και κάνα δυο 20άρια σχοινιά μια 5 μελή ομάδα θα κινηθεί γρήγορα, χωρίς περιττό βάρος και εύκολα,

Το Τσιγγενόραμα είναι ένα εύκολο τεχνικά φαράγγι. Έχει 3 τραβέρσες και πολλά ραπέλ του κατεβαίνουν και με αντιστήριξη με απαραίτητη προϋπόθεση την συνεργασία της ομάδας. Η  δυσκολία του όμως έγκειται κυρίως στο ότι απαιτεί μια σχετικά καλή φυσική κατάσταση, γιατί έχει αρκετό κολύμπι από βάθρα σε βάθρα και μεγάλα κομμάτια περπατήματος σε βράχια. Γενικά είναι ένα αισθητικό φαράγγι με ιδιαίτερο στοιχείο την στενότητά του.

Γιώργος Ανδρέου.

Εκπαιδευτής-Οδηγός καταβάσεων φαραγγιών